" سترگى خداى سبحان را به اندازه خِرد خود ، اندازه مكن ، كه از هلاك شدگان خواهى بود " . ابن اثير مىگويد : در نام‌هاى خدا ، عظيم ، كسى است كه قدر او فراتر رفته و از حدود خِردها والاتر و برتر شده است تا آن جا كه احاطه به كُنه و حقيقت او تصوّر پذير نيست . سترگى ، به عنوان يكى از ويژگىهاى اجسام ، دارا بودن بزرگى ، درازا ، پهنا و ژرفاست و خداى متعال ، از آن ، برتر و بالاتر است . ب صفت فعلى در اين تفسير ، منظور از عظيم بودن خدا آن است كه خداوند متعال ، آفريدگار جهان سترگ است . از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه : " گفتيم : او نيرومند است ، به دليل [ آفرينش ] آفريدگان نيرومند ، و اين سان است گفتار ما : سترگ و بزرگ " . قرآن " پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى " . " چرا كه او به خداى بزرگ نمىگرويد " . حديث 1336 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خدا عز و جل مىفرمايد : " سِتُرگى و بزرگى و فخر ، تنها از آنِ من است و قدر ، راز من است . پس هر كس در يكى از آنها با من بستيزد ، او را در آتش ، سرنگون مىكنم " . 1337 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در " حديث معراج " كه خداى سبحان به او فرمود : به عرشم بنگر : پس به سِتُرگىاى نگريستم كه جانم براى آن رفت و بيهوش شدم . پس به سبب سِتُرگى آنچه ديدم ، به من الهام شد . گفتم : " منزّه است خداوندگار سِتُرگم و من ، به ستايش